Leszek K. Talko

W lekki popłoch wprawia mnie tylko jedno pytanie: "Czym pan się zajmuje?".
Zazdroszczę tym, którzy po prostu piszą pisarz albo aktor. Z drugiej strony nie zazdroszczę, bo tylko jedna rzecz naprawdę mnie przeraża - zamknięcie się w jednej etykietce.
Przypatrzmy się tym etykietkom.
Z wykształcenia archeolog śródziemnomorski, specjalizacja w Syrii, okres brązu, ale nie brnijmy w to dalej.
Z zamiłowania kucharz (chciałbym być Nigellą Lawson), oraz fotograf (chciałbym być Robertem Doisneau). Ale pech - za gotowanie i fotografowanie nikt mi nie płaci.
Płacą mi za pisanie reportaży (od 15 lat w Gazecie Wyborczej), pisanie felietonów oraz scenariuszy, ale tak naprawdę chciałbym być takim facetem jak Bernard Henri Levy, Francuz, który jest skrzyżowaniem poważnego filozofa, autorytetu i reportera. Ale pech - nikt nie chce mi płacić za filozofowanie. A już na pewno nie poważne filozofowanie.
Piszę książki - przeważnie śmieszne, choć o poważnych rzeczach. Wreszcie zacząłem poważną (choć o śmiesznych rzeczach), za którą może mi ktoś zapłaci. Kryminał zresztą, bo najlepiej pisać coś takiego, co chciałoby się samemu przeczytać. Dotyczy to zresztą również gotowania.